Mijn moeder stalde me in de Cineac aan de Coolsingel als ze boodschappen ging doen. Dat was een doorlopende voorstelling met polygoon-nieuws, een woody woodpecker en een dikke en de dunne. Het maakte mij niet uit, hoe lang ze ging winkelen. Ik vond het geweldig. Ik was toen vier.

Later werkte ik bij de televisie, maar echt filmen heb ik geleerd bij Musch en Tinbergen, geweldige documentaire-filmers (twee gouden kalveren), maar vooral ook geweldige mannen. Dank je wel, Jan en Tijs.